Definicje spirytyzmu

Spirytyzm to system oparty na przekonaniu, że za pomocą określonych technik lub osób (medium) można kontaktować się ze zmarłymi, aniołami, bóstwami, bytami astralnymi czy przybyszami z kosmosu. Spirytyści wierzą, że człowiek może komunikować się z nimi i dzięki temu posiąść nieznaną ludziom wiedzę. Różne odmiany spirytyzmu odnajdujemy w już w starożytnych kultach (np. pod postacią nekromancji). Jednak współczesny spirytyzm narodził się w połowie XIX wieku w Anglii, USA i Francji. Szybko stał się masową modą, która pod wieloma formami istnieje do dziś (wywoływanie duchów, tabliczka oui-ja itd.).

Do ojców nowożytnego spirytyzmu należy Allan Kardec (wł. Leon Hippolit Rivail 1804–1869), który zebrał i opisał wiele praw, które zostały rzekomo objawione ludziom przez duchy z zaświatów. Odłamów spirytyzmu jest bardzo wiele, jednak chyba największą popularność zyskał kardecjonizm, który stał się najszerzej opisywanym ze wszystkich nowożytnych ruchów spirytystycznych. Ten odłam spirytyzmu zwany francuskim opiera się po części na  reinkarnacji, którą z kolei neguje np. spirytyzm angielski.

Kardec jest autorem "Kodeksu Spirytystycznego", "Księgi Duchów", "Ewangelii wg spirytyzmu" i kilku pomniejszych dziełek. Cechą jego spirytyzmu jest próba interpretacji Biblii na modłę spirytystyczną. Kardec pisze w "Ewangelii według Spirytyzmu”: Spirytyzm realizuje to co, Chrystus powiedział o obiecanym pocieszycielu, dając człowiekowi znajomość rzeczy, która sprawia, że wie skąd przychodzi, dokąd idzie i w jakim celu jest na ziemi, przywołując tym samym prawdziwe zasady praw boskich i pocieszenie w wierze i nadziei. Jezusowi przypisuje się dość szczególne miejsce w procesie ewolucji duchowej, jest uważany za przewodnika i wzór moralny. Odmawia się Jezusowi wielu przymiotów, w tym przede wszystkim Bóstwa.

Strony: First |1 | 2 | 3 | Next → | Last