Jeszcze, co nieco, o proroctwach Nostradamusa

Pora zająć się najbardziej głośnym proroctwem Nostradamusa, zawartym w strofie 35  z pierwszej księgi Centuriów, w popularnej wersji znanej jako  pozłacana klatka, a interpretowanej przez wyznawców prawdziwości proroctw Nostradamusa, jako przepowiednia okoliczności śmierci francuskiego króla Henryka II Valois (Walezjusza), która nastąpiła latem 1559 roku w Paryżu. Przepowiednia ta to także dzisiaj najważniejszy symbol prawdziwości wieszczenia owego jasnowidza. Sprawdzimy więc, czy faktycznie jest ona odporna na podjętą próbę demistyfikacji.

Oto tekst strofy 35 z 1 centurii w brzmieniu  oryginalnym, datowanym na rok 1555:

Le lyon jeune le vieux surmontera,

En champ bellique par singulier duelle;

Dans caige dor les yeux luy creuera,

Deux classes une, puis mourir, mort cruelle

oraz w  przekładzie :

Młody lew starego lwa zwycięży,

Na polu walki w pojedynczym starciu;

Rozłupie mu oczy w klatce ze złota,

Gdy dwie floty jedną, wtedy w mękach skona.

Dla prawidłowego odczytania ww. czterowiersza, w celu odnalezienia kontekstu dla jego treści, niezbędne jest omówienie, choćby pobieżne, ówczesnego tła historycznego. Jednakże warto zwrócić uwagę, iż już w dwa lata po napisaniu owej strofy, która znalazła się w pierwszej księdze Centuriów, we wprowadzeniu do ich drugiej części (obejmującej księgi od 8 do 10), Nostradamus zawarł długą epistołę do króla Henryka II, datowaną 14 marca 1557 r., w której, między innymi, wieszcz przepowiadał wielką i chwalebną przyszłość królowi, który faktycznie zmarł był tuż po pierwszym pojawieniu się listu w formie manuskryptu, a znacznie wcześniej, niż nastąpiło jego wydrukowanie. 

List zaczynał się od słów: Niezwyciężonemu, Najpotężniejszemu i najbardziej chrześcijańskiemu Henrykowi Królowi Francji drugiemu; Michel Nostradamus, jego najpokorniejszy i najwierniejszy sługa i poddany, życzy zwycięstwa i szczęścia.

A w oryginale zaś, jak następuje:

A LINVICTISSIME, TRES-PUISSANT, ET tres-chresten Henry Roy de France secind; 

Michel Nostradamus son tres humble, tres-obeissant serui-teur&subject, victoire&felicité.

Konsekwencji w  wieszczeniu przyszłości królowi przez Nostradamusa dopatrzyć się nie sposób.

Pora zatem na wspomniane tło historyczne.

 

Latem 1559 r., na ulicach Paryża odbywały się liczne huczne imprezy i uroczystości, które dwór francuski urządzał dla uczczenia podwójnego ślubu członków rodziny królewskiej, a mianowicie córki króla Henryka II Valois, Elżbiety, z Filipem II hiszpańskim z dynastii Burbonów oraz siostry tegoż  Henryka II, Małgorzaty, z księciem Savoy. Między innymi, na ulicy Świętego Antoniego(rue St. Antoine) w dniu 1 lipca 1559 r. odbywał się turniej rycerski, w którym udział brał właśnie król Henryk II. Mający duże obycie w tego rodzaju turniejowych szrankach, król awansował do finałowej potyczki, w której zmierzył się z Gabrielem Delogres, hrabią de Montgomery. Pierwsze starcie nie przyniosło rozstrzygnięcia, czyli żaden z rywalizujących nie zdołał drugiego zrzucić z konia. Król, kierowany urażoną ambicją, zażądał jeszcze jednej próby, na którą przystał jego przeciwnik. Podczas drugiego starcia kopia hrabiego złamała się tak niefortunnie, iż jedna z drzazg trafiła w otwór przyłbicy królewskiego hełmu, przeszyła czaszkę ponad prawym okiem i wbiła się w mózg.

Przez dziesięć dni król nie odzyskał przytomności i w rezultacie doznanych obrażeń zmarł. Tyle wynika z dostępnych dokumentów źródłowych na temat tamtych historycznych wydarzeń. Ale czy to o nich właśnie mówi przytoczony na wstępie czterowiersz autorstwa Nostradamusa? Spróbujmy, za Jamesem Randim, autorem książki Nostradamus bez maski, przeanalizować podobieństwo przepowiedni i opisanych w skrócie wydarzeń.

Zadanie jest o tyle łatwiejsze, że skoro bezpośrednio po śmierci króla Henryka II, jako aksjomat przyjęto, iż czterowiersz jest 100-procentowo trafionym proroctwem odnoszącym się do tejże śmierci, nie było potrzeby dokonywania w jego treści żadnych przeróbek ani wielopiętrowych nadinterpretacji. Nie trzeba więc czterowiersza mozolnie odwirowywać z tego rodzaju zanieczyszczeń i zafałszowań, które są rzeczą nagminną w przypadku innych przepowiedni Nostradamusa. W tym przypadku, w zupełności wystarczy, aby treść każdej z linijek skonfrontować ze znanym już nam przebiegiem wydarzeń.

Oto pierwsza linijka czterowiersza:  

Strony: 1 | 2 | Jedna strona