„Szatan: mit czy rzeczywistość?”

Jeden czy wielu?

Problem ten pojawia się nawet w Ewangelii. Chrystus pyta opętanego: „Jak ci na imię?”, na co demon odpowiada w liczbie pojedynczej, by zaraz przejść do liczby mnogiej: „Na imię mi Legion, bo jest nas wielu.” (Mk 5, 9-10). Ta niedoskonałość gramatyczna odzwierciedla paradoks panujący w podziemnym świecie. Istnieje w nim zabójcza jedność: zorganizowana opozycja przeciwko Bogu. Jest to jednak jedność negatywna, podzielona, tym bardziej zagmatwana, że niszczycielska. W przeciwieństwie do stworzenia, które jest harmonią, działanie świata podziemnego promuje (jeśli to tak ująć) upadek i chaos.

 

Lucyfer i szatan, byty najwyższe, ale zbłąkane, sprawują nad piekłem władzę hierarchiczną. Jest to jednak dyktatura przytłaczająca, przygniatająca i dzieląca. Czyni ona z piekła, a niekiedy ze świata, obóz zamknięty przez tajemne siły. Piekło nie jest hierarchią, lecz odwróceniem hierarchii, w której najbardziej znieprawiony panuje nad królestwem Zła z głębi otchłani.

 

Imiona demona

Imiona podstawowe wraz z ich etymologią, to:

* Demon – oznacza wszelkie bóstwa i niewidzialne istoty kosmiczne. W tradycji chrześcijańskiej nabrał sensu zastrzeżonego dla aniołów upadłych.

* Diabeł – ten który dzieli, oczernia, zniesławia. Byt aktywny, sprytny, pomysłowy, zwodniczy, podstępny, pobudzający, gwałtowny i porywczy. Trzeba mu się opierać, ponieważ jest sprawcą śmierci. Niszczy innych i siebie.

* Szatan – przeciwnik, oskarżyciel, oszczerca, książę demonów, władca złych duchów.

* Belzebub – ironiczna nazwa pochodzenia fenickiego, oznacza „pana gnoju” lub „władcę much”.

* Belial – lub Beliar, co prawdopodobnie oznacza „bezużyteczny”.

* Smok – słowo to symbolizuje jego straszną moc.

* Bestia – Smok wraz z „bestią wychodzącą z morza” i „bestią wychodzącą z ziemi” tworzą trójcę, która w sposób przewrotny naśladuje Trójcę Świętą.

     Oprócz imion mamy jeszcze do czynienia z określeniami:

* przeciwnik – „nieprzyjacielem, który posiał chwast”,

* oskarżyciel wybranych przed sądem Boga,

* kłamca i ojciec kłamstwa – słuchający go, stają się jego synami w kłamstwie.

* „zabójca od początku” – to on uknuł śmierć Chrystusa. Tworzy iluzoryczne królestwo grzechu, które należy utożsamiać z królestwem śmierci.

* kusiciel.

     Widzimy jak artykułują się dwa systemy określeń: jeden pejoratywnych, drugi zaszczytnych. Ten drugi ostrzega nas, że szatan nie jest przeciwnikiem, którego można lekceważyć. Ze względu na swą naturę i resztki swego panowania nad wszechświatem jest groźnym przeciwnikiem, któremu nie można ufać, ponieważ jest inteligentny, pomysłowy i przekonywujący.

       

Strony: Pierwsza | 1 | 2 | 3 | … | Nast. → | Ostatnia | Jedna strona