Jeszcze, co nieco, o proroctwach Nostradamusa

Pora zająć się najbardziej głośnym proroctwem Nostradamusa, zawartym w strofie 35  z pierwszej księgi Centuriów, w popularnej wersji znanej jako  pozłacana klatka, a interpretowanej przez wyznawców prawdziwości proroctw Nostradamusa, jako przepowiednia okoliczności śmierci francuskiego króla Henryka II Valois (Walezjusza), która nastąpiła latem 1559 roku w Paryżu. Przepowiednia ta to także dzisiaj najważniejszy symbol prawdziwości wieszczenia owego jasnowidza. Sprawdzimy więc, czy faktycznie jest ona odporna na podjętą próbę demistyfikacji.

Oto tekst strofy 35 z 1 centurii w brzmieniu  oryginalnym, datowanym na rok 1555:

Le lyon jeune le vieux surmontera,

En champ bellique par singulier duelle;

Dans caige dor les yeux luy creuera,

Deux classes une, puis mourir, mort cruelle

oraz w  przekładzie :

Młody lew starego lwa zwycięży,

Na polu walki w pojedynczym starciu;

Rozłupie mu oczy w klatce ze złota,

Gdy dwie floty jedną, wtedy w mękach skona.

Dla prawidłowego odczytania ww. czterowiersza, w celu odnalezienia kontekstu dla jego treści, niezbędne jest omówienie, choćby pobieżne, ówczesnego tła historycznego. Jednakże warto zwrócić uwagę, iż już w dwa lata po napisaniu owej strofy, która znalazła się w pierwszej księdze Centuriów, we wprowadzeniu do ich drugiej części (obejmującej księgi od 8 do 10), Nostradamus zawarł długą epistołę do króla Henryka II, datowaną 14 marca 1557 r., w której, między innymi, wieszcz przepowiadał wielką i chwalebną przyszłość królowi, który faktycznie zmarł był tuż po pierwszym pojawieniu się listu w formie manuskryptu, a znacznie wcześniej, niż nastąpiło jego wydrukowanie. 

List zaczynał się od słów: Niezwyciężonemu, Najpotężniejszemu i najbardziej chrześcijańskiemu Henrykowi Królowi Francji drugiemu; Michel Nostradamus, jego najpokorniejszy i najwierniejszy sługa i poddany, życzy zwycięstwa i szczęścia.

A w oryginale zaś, jak następuje:

Strony: Pierwsza |1 | 2 | 3 | Dalej → | Ostatnia