Ustanowione przez Kościół sakramentalia to znaki święte dla określonej posługi. Oznaczają one skutki duchowe, działające nie na wzór magiczny, ale pomocniczy, uzdatniając nas do przyjęcia łaski. To szeroka gama „narzędzi duchowych”: należy do nich i egzorcyzm, i pokropienie wodą święconą; noszenie medalików oraz błogosławienie miejsc, posiłków, osób.
Pomocne sakramentalia
Sakramentalia to znaki święte, które z pewnym podobieństwem do sakramentów oznaczają skutki, przede wszystkim duchowe, a osiągają je przez modlitwę Kościoła.
Egzorcyzmowana woda, olej, sól i kadzidło
Wielką pomocą w zwalczaniu skutków działania demonicznego na ludzi i miejsca są sakramentalia w postaci wody, oleju i soli egzorcyzmowanej. Egzorcyzmu wody, soli i oleju może dokonać każdy ksiądz.
Błogosławieństwa w życiu Kościoła
Błogosławieństwa ustanowione przez Kościół są widzialnymi znakami, przez które „wyraża się i w sposób właściwy poszczególnym znakom urzeczywistnia” uświęcenie ludzi w Chrystusie oraz uwielbienie Boga, które stanowią cel, do jakiego zmierzają wszystkie inne dzieła Kościoła.
Krzyż św. Benedykta
Medalik św. Benedykta to jeden z najbardziej rozpoznawalnych sakramentaliów w Kościele, kojarzony z modlitwą o ochronę przed złem i umocnienia w wierze. Nosi się go jako znak zawierzenia Bogu, inspirowany słowami i duchowością św. Benedykt z Nursji.
Różaniec i obietnice Matki Bożej
Pamiętajmy, że różaniec – jak to napisał św. o. Maksymilian Maria Kolbe – jest „strzelaniem do szatana”. Z różańcem są też związane obietnice Matki Bożej dane błogosławionemu Alanowi de la Roche. Obietnice mówią o skutkach duchowych dla wszystkich tych, którzy rozważają tajemnice Pisma Świętego opisane w modlitwie różańcowej.
Różaniec jako egzorcyzm
Około 1981 roku ks. bp Zbigniew Kraszewski po powrocie z Rzymu opowiedział na Jasnej Górze członkom Kapłańskiego Ruchu Maryjnego, co następuje.
Szkaplerz – dar Matki Bożej
Słowo „szkaplerz” oznacza z łac. szatę okrywającą plecy i piersi. Szkaplerz karmelitański składa się z dwóch prostokątnych kawałków brązowego sukna z naszytymi wyobrażeniami Matki Bożej na jednej części oraz Najświętszego Serca Pana Jezusa na drugiej. Połączone są one ze sobą tasiemkami tak, że jedna część znajduje się z przodu, a druga z tyłu klatki piersiowej. Szkaplerz jest noszony również w postaci medalika.
„Cudowny medalik” św. Katarzyny
To najsłynniejszy medalik świata, przedstawiony przez Matkę Bożą św. Katarzynie Labouré w 1830 roku. Matka Boża zlecając wybicie medalu dałą obietnicę, że „Wszystkie osoby, które go nosić będą na szyi, otrzymają wielkie łaski.