Odnaleziona chusta Weroniki

„Piotr wszedł do wnętrza grobu i ujrzał leżące płótna oraz chustę, która była na głowie Jezusa, leżącą nie razem z płótnami, ale oddzielnie zwiniętą na jednym miejscu” – tak ewangelista Jan opisuje w 20. rozdziale swej Ewangelii przybycie apostołów do grobu Jezusa. Przedstawiony przez niego opis od dawna uchodzi za najwierniejszą relację wielkanocną. Czy to możliwe, że płótna, o których wspomina, z pietyzmem zachowano jako świadectwa opustoszałego po Zmartwychwstaniu grobu? Według badań przeprowadzonych przez Paula Badde, wiele wskazuje na to, że przechowywany w zagubionym pośród gór Abruzji, wykonany z morskiego jedwabiu Całun może być prawdziwą Chustą świętej Weroniki, „Volto Santo”, „prawdziwym obliczem Jezusa”.

Michał Archanioł

Pismo Święte w Księdze Tobiasza (Tb 12,15) i w Apokalipsie (Ap 1,4) mówi, że wśród niezliczonej liczby duchów niebiańskich wyróżnia się siedmiu, którzy "wchodzą przed majestat Pański". Aniołowie ci znajdują się najbliżej tronu Boga, ale imiona ich, oprócz jednego, nie są znane. Pismo Święte podaje tylko, że należy do nich Rafał (Tb 12,15). Inni nie są nam znani. Jednakże Ojcowie Kościoła przypuszczali, że do tych siedmiu książąt niebieskich należy zaliczyć także Gabriela i archanioła Michała. Tylko ci dwaj aniołowie (oprócz Rafaela) ujawniają bowiem w Biblii swoje imiona, a zarazem charakteryzujące ich funkcje: Rafael – "Bóg uleczył" (Tob 3,17), Gabriel – "Bóg jest mocą" (Dn 8,16), Michał – "Któż jak Bóg?" (Dn l0, 13).