O Szatanie

Pieśń Ap 11, 17-18; 12, 10b-12b — sąd Boży
Audiencja generalna, 26 maja 2004

1. Pieśń, której słowami zwróciliśmy się teraz do «Pana, Boga wszechmogącego» i która znajduje się w Liturgii Godzin, powstała z połączenia kilku wierszy 11. i 12. rozdziału Apokalipsy. Odezwała się już ostatnia z siedmiu trąb, których dźwięk rozbrzmiewa w tej księdze walki i nadziei. I oto dwudziestu czterech Starców dworu niebieskiego, symbolizujących wszystkich sprawiedliwych Starego i Nowego Przymierza (por. Ap 4, 4; 11, 16), intonuje hymn, który być może był już śpiewany podczas liturgicznych zgromadzeń pierwotnego Kościoła. Oddają oni pokłon Bogu — władcy świata i dziejów, gotowemu już ustanowić swoje królestwo sprawiedliwości, miłości i prawdy.

W modlitwie tej słyszymy bicie serca sprawiedliwych, którzy oczekują z nadzieją, że Pan przyjdzie, by rozjaśnić dzieje ludzkości, często pogrążonej w mrokach grzechu, niesprawiedliwości, kłamstwa i przemocy.

Strony: First |1 | 2 | 3 | ... | Next → | Last