Św. Benedykt

Św. Benedykt urodził się w Nursji (położonej w środkowej Italii) ok. roku 480. Studiował w Rzymie, ale zrażony rozpustnym życiem jego mieszkańców, uciekł do pustelni pod Subiaco. W pobliżu swoją pustelnię miał św.Roman, który wprowadził św. Benedykta w zagadnienia ascezy chrześcijańskiej. Wieść o świętości Benedykta rozeszła się dość szybko. Zaczął on gromadzi wokół siebie coraz więcej uczniów. Wkrótce po tym zbudował pierwsze klasztory, gdzie mnisi żyli według ustalonej reguły. Reguła benedyktyńska należy do najbardziej rygorystycznych. Wyznacza ona drogę do doskonałości religijnej poprzez praktykę panowania nad sobą, umartwienia, ćwiczenie pokory, posłuszeństwa, poprzez modlitwę, wyciszenie i odosobnienie się od świata i jego trosk. Była ona podstawą życia klasztornego wszystkich zakonów i kongregacji Europy Zachodniej. W roku 529 Benedykt wyjechał do Monte Cassino, gdzie złożył najsłynniejsze z benedyktyńskich opactw. Miejsce to szybko stało się ośrodkiem życia religijnego ówczesnej Europy. Niedługo później, niedaleko Monte Cassino, powstał zakon benedyktynek, gdzie pierwszą zakonnicą została św.Scholastyka – rodzona siostra św.Benedykta.

Benedykt umarł 21.marca 543 roku przed ołtarzem klasztoru na Monte Cassino tuż po przyjęciu komunii świętej – dlatego jest patronem dobrej śmierci. W roku 1964 został ogłoszony przez papieża Pawła VI patronem Europy. Atrybutami świętego są: księga, kruk trzymający w dziobie zatruty chleb, wiązka rózg, kielich ze żmiją.

Strony: First |1 | 2 | 3 | Next → | Last