Egzorcyzmy w Biblii

W Starym Testamencie mówi się o szatanie bardzo rzadko. Za to w Nowym Testamencie pojawia się wiele historii i miejsc, gdzie Jezus wyrzuca złe duchy z opętanych i uzdrawia chorych, a następnie zleca tę posługę Swoim uczniom.

 

Praktyki o charakterze egzorcystycznym były znane w religiach pogańskich, jednak często przyjmowały postawę przebłagania złego ducha, okazania mu respektu. Miały one charakter religijny, magiczny lub medyczny. W Starym Testamencie mówi się o szatanie bardzo rzadko, unika tego wszystkiego, co mogłoby sugerować dualizm dobra i zła. Szatan przedstawiany jest jako jeden z aniołów, ale i przeciwnik, oskarżyciel przed Tronem Boga. Walka ze złymi mocami przybiera różne postacie:

  • to oczyszczenie z grzechów poprzez kozła ofiarnego (Kpł 16, 3-27),
  • ochronę przed niszczycielem poprzez skropienie krwią baranka odrzwi (Wj 12, 21-23).
  • trwanie w sprawiedliwości powoduje, że szatan nie władzy nad człowiekiem (Za 3, 2).
  • rytualne egzorcyzmy w Księdze Tobiasza objawione przez anioła (Tb 6, 8; Tb 8, 2).

 

W Nowym Testamencie pojawia się wiele historii i miejsc, gdzie Jezus, a później Apostołowie, wyrzucają złe duchy z opętanych i uzdrawiają chorych. 

 

I Jezus uzdrawia i uwalnia

1. Jezus głosi nadejście królestwa Bożego, uzdrawia i uwalnia od złych duchów. 
Mt 4, 23-25, Łk 6, 17-19

2. Jezus uzdrawia wielu opętanych. Ma to charakter masowy i publiczny.
Mt 8, 16 , Mk 1, 32-39

3. Wyrzucane złe duchy posiadają wiedzę o Jezusie.
Łk 4, 33-37, Mk 1, 23-28

4. Jezus uwalnia opętanych i zmusza złe duchy, by weszły w świnie. Opętanie może mieć charakter mnogi – w człowieku może przebywać kilka złych duchów.
Mt 8, 28-34, Mk 5, 1-20, Łk 8, 26-39

5. Jezus wyrzucił siedem złych duchów z Marii Magdaleny.
Mk 16, 9

6. Jezus wyrzuca złego ducha z córki poganki na odległość.
Mk 7, 24-30, Mt 15, 21-28

7. Jezus egzorcyzmuje w szabat – wyrzuca ducha niemocy.
Łk 13, 10-13

8. Jezus kontynuuje uzdrawiane i uwalnianie mimo groźby śmierci.
Łk 13, 31-32

9. Jezus wyrzuca złego ducha z niemego, który wtedy odzyskuje mowę. Zostaje oskarżony przez faryzeuszów, że uczynił to mocą Belzebuba.
Mt 9, 32-38, Mk 3, 20-27.

10. Jezus wyrzuca złego ducha, który jest sprawcą ślepoty i niemoty. Mówi, że wyrzuca złe duchy mocą Ducha Bożego.
Mt 12, 22-30 

11. Wyrzucanie złych duchów jest znakiem nadejścia królestwa Bożego.
Łk 11, 14-20, Łk 7,18-23

Strony: Pierwsza |1 | 2 | 3 | ... | Dalej → | Ostatnia