Aniołowie adorują Boga

Aniołowie otaczają i nieustannie adorują Boga

Pismo Święte, tak Starego jak i Nowego Testamentu, ukazuje Aniołów nieustannie uwielbiających Boga. Prorok Daniel w jednym ze swych widzeń zobaczył Boga jako Przedwiecznego, który przybrany w białe szaty zasiadał na tronie, „… tysiąc tysięcy służyło Mu, a dziesięć tysięcy po dziesięć tysięcy stało przed Nim” (Dn 7, 10). O podobnej wizji mówi Prorok Izajasz: „… ujrzałem Pana siedzącego na wysokim i wyniosłym tronie, a tren Jego szaty wypełniał świątynię. Serafiny stały ponad Nim… I wołał jeden do drugiego: Święty, Święty, Święty jest Pan Zastępów.

Cała ziemia pełna jest Jego chwały” (Iz 6, 1.4; por. Ap 4, 6.8; 5, 11-12). Prorok Micheasz, o czym świadczy zapis w Pierwszej Księdze Królewskiej, „ujrzał Pana siedzącego na swym tronie, a stały przy Nim po Jego prawej i po lewej stronie wszystkie zastępy niebieskie” (l Krl22,19). Zauważamy, że we wszystkich tych przypadkach Bóg zasiada na tronie, a Aniołowie pozostają w pozycji stojącej. Według zwyczajów ogólnoludzkich, przy spotkaniu z kimś, kto jest wyżej postawiony, pozostaje się w takiej właśnie pozycji, toteż należy przypuszczać, że stojąca pozycja Aniołów nie jest tutaj przypadkowa. Najwyraźniej oznacza ona gotowość do służby oraz głęboką cześć wobec Bożego majestatu i trwanie w adoracji. Potwierdzają to liczne przykłady biblijne. O pokoleniu Lewiego jest powiedziane, że „Pan wybrał to pokolenie – po to – „aby stali przed Panem” (Pwt 10, 8), czyli, aby pełnili służbę przed Nim. Stanie przy osobie sprawującej władzę wskazuje na służenie jej. Król Saul, w chwili, gdy mu doniesiono o powrocie Dawida, „siedział w Gibea pod tamaryszkiem na wzgórzu (…), a otaczali go jego słudzy” (l Sm 22,6). Słudzy królewscy, stojąc u boku króla, swą postawą okazują mu wyraz poddaństwa i gotowość przyjęcia jego rozkazów. Jeżeli taką gotowość służby okazuje się ziemskim władcom, to na tym większą zasługuje Bóg ze strony swoich stworzeń. Ludzie Biblii podczas modlitwy przyjmują zazwyczaj pozycję stojącą. Wyraża ona cześć i szacunek. Na przykład Anna modliła się o dziecko, stojąc (l Sm l, 26), a król Salomon powstał, by wypowiedzieć modlitwę podczas poświęcenia świątyni (zob. l Krl 8,22).

Strony: First |1 | 2 | 3 | ... | Next → | Last